MOTOTURYSTYCZNIE.PL

PIERWSZA POMOC I APTECZKA

„Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażania siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Prawo wymaga od nas udzielenia pomocy.

Jesteś świadkiem wypadku komunikacyjnego? Masz obowiązek udzielenia pomocy poszkodowanym. 

Kurs na prawo jazdy oraz kurs BHP w pracy przygotowują nas na taką ewentualność. W praktyce jednak mamy ogólne pojęcie na temat pierwszej pomocy. Sama teoria nie wystarczy. Warto raz w roku przejść szkolenie z zakresu pierwszej pomocy zawierającą też praktykę.

Na szczególny wzgląd zasługuje stowarzyszenie 

Prowadzą co roku szkolenia z pierwszej pomocy BEZPIECZNY MOTOCYKLISTA. Z całą pewnością przekażą swoje doświadczenie.

Jako ratownik podlegasz szczególnej ochronie.

„Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137) dla funkcjonariuszy publicznych.”

Dobry ratownik, to żywy ratownik.

Motto każdego instruktora, powtarzane nie bez powodu. Najważniejsze jest bezpieczeństwo ratującego, nie pomożesz innym jeśli sam staniesz się poszkodowanym! Miejsce wypadku jest miejscem niebezpiecznym! Należy je zabezpieczyć!

Zabezpieczenie miejsca zdarzenia.

Zatrzymaj się i rozeznaj w sytuacji. Ustaw swój pojazd w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu, aby ostrzegał o zdarzeniu. Włącz światła awaryjne, ubierz kamizelkę odblaskową – musisz być widoczny! Jeśli wypadek miał miejsce nocą, jest słaba widoczność – oświetl reflektorami miejsce. Wyciągnij trójkąty ostrzegawcze. Weź gaśnicę i apteczkę.

pikietaż kilometraż mototurystycznie
Numer na górze słupka [933] - numer drogi. Numer poniżej elementu odblaskowego to kilometr danej drogi.

Opanuj emocje i działaj!

Zbadaj miejsce zdarzenia. Dowiedz się co mogło się stać, ilu jest poszkodowanych, kto wymaga najszybszej pomocy i jakie służby są potrzebne. Sprawdź czy twoja apteczka jest wystarczająca. Ilość poszkodowanych może przewyższać możliwości apteczki. 

  • Sprawdź czy nie ma wycieku płynów czy dymu – może dość do wybuchu pożaru.
  • Określ liczbę i stan poszkodowanych. Wezwij pomoc. 112 lub 997 (policja), 998 (straż pożarna) i najważniejszy 999 (pogotowie ratunkowe).
  • Poinformuj o tym gdzie jesteś. Nazwa ulicy, numer drogi i słupka drogowego, charakterystyka miejsca. Ilu jest poszkodowanych i w jakim są stanie. Podaj swoje dane.
  • Nie rozłączaj się! Dyspozytor potwierdzi przyjęcie zgłoszenia.

Rozpocznij udzielanie pomocy. Priorytetem jest tamowanie krwotoków osób nieprzytomnych. Drożność dróg oddechowych i stabilizacja głowy wraz z kręgosłupem szyjnym – następne. Kontroluj oddech osób nieprzytomnych.

Osoby głośno domagające się pomocy, prawdopodobnie są w najlepszym stanie.

 

Wyciąganie poszkodowanego z pojazdu wykonuj tylko w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. (Zagrożenie wybuchem, stoczeniem się, zapaleniem czy wymogiem przeprowadzeniem resuscytacji (RKO))

 

Resuscytacja

  1. Sprawdź reakcję poszkodowanego:
    • potrząśnij delikatnie za ramiona oraz głośno i wyraźnie zapytaj: „Czy wszystko w porządku?”
  2. Jeżeli reaguje pozostaw go w pozycji w jakiej go zastałeś, o ile nie zagraża mi żadne niebezpieczeństwo.
  3. Jeżeli nie reaguje:
    • odwróć na plecy i udrożnij drogi oddechowe – odchyl głowę w tył i unieś żuchwę do góry
    • sprawdź czy w jamie ustnej nie ma żadnych ciał obcych utrudniających oddech
    • sprawdź czy poszkodowany oddycha – przyłóż ucho do ust, połóż rękę na klatce piersiowej. Unoszenie klatki piersiowej i ciepło na policzku są oznakami prawidłowego oddechu (ułóż w pozycji bezpiecznej).
  4. Brak oddechu:
    • Przystąp do uciskania klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi
    • po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej udrożnij drogi oddechowe, odginając głowę i unosząc żuchwę,
    • zaciśnij skrzydełka nosa, używając palca wskazującego i kciuka ręki umieszczonej na czole poszkodowanego,
    • pozostaw usta delikatnie otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy,
    • weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami, upewniając się, że nie ma przecieku powietrza,
    • wdmuchuj powoli powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (tak jak przy normalnym oddychaniu), obserwując jednocześnie czy klatka piersiowa się unosi taki oddech ratowniczy jest efektywny,
    • utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,
    • jeszcze raz nabierz powietrza i wdmuchnij do ust poszkodowanego, dążąc do wykonania dwóch skutecznych oddechów ratowniczych; następnie ponownie ułóż ręce w prawidłowej pozycji na mostku i wykonaj kolejnych 30 uciśnięć klatki piersiowej,
    • kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2,
    • przerwij swoje działanie w celu sprawdzenia stanu poszkodowanego tylko wtedy, gdy zacznie on prawidłowo oddychać. W innym przypadku nie przerywaj resuscytacji. Jeżeli wykonany pierwszy oddech ratowniczy nie powoduje uniesienia się klatki piersiowej jak przy normalnym oddychaniu, wykonaj następujące czynności
    • sprawdź jamę ustną poszkodowanego i usuń widoczne ciała obce,
    • sprawdź, czy odgięcie głowy i uniesienie żuchwy są poprawnie wykonane,
    • wykonaj nie więcej niż 2 próby wentylacji za każdym razem, zanim podejmiesz ponownie uciskanie klatki piersiowej. Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, ratownicy powinni się zmieniać podczas prowadzenia reanimacji co 1-2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. Należy zminimalizować przerwy w resuscytacji podczas zmian.
  5. Kontynuuj resuscytację do czasu gdy:
    • przybędą wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania,
    • poszkodowany zacznie prawidłowo oddychać,
    • ulegniesz wyczerpaniu.
 

Pozycja bezpieczna.

Kiedyś występowała pod nazwą „boczna ustalona”.

 

  1. Jeśli poszkodowany nosi okulary – należy je zdjąć,
  2. Uklęknij przy poszkodowanym i upewnij się, że poszkodowany leży na plecach i obie nogi są wyprostowane,
  3. Rękę poszkodowanego bliższa tobie ułóż pod katem prostym w stosunku do ciała, a następnie zegnij w łokciu pod katem prostym tak, aby dłoń reki była skierowana do góry, 
  4. Swoja ręka złap za dalsza kończynę dolna na wysokości kolana i zegnij nogę w kolanie, nie odrywając stopy poszkodowanego od podłoża, 
  5. Złap rękę dalszą poszkodowanego w taki sposób, aby palce dłoni poszkodowanego przeplatały się z palcami dłoni ratownika. 
  6. Rękę dalszą poszkodowanego przełóż w poprzek klatki piersiowej i przytrzymaj strona grzbietowa przy bliższym tobie policzku, 
  7. Przytrzymując dłoń dociśniętą do policzka, pociągnij za dalsza kończynę dolna tak, aby poszkodowany obrócił się na bok w twoim kierunku,
  8. Odchyl głowę do tyłu, aby poprawić drożność dróg oddechowych i ułatwić oddychanie poszkodowanemu. 
  9. Oceń oddech oraz monitoruj stan poszkodowanego. 
  10. Sprawdzaj stan co 1 minutę.

Rozpoznanie innych dolegliwości

ZAWAŁ SERCA

  • nagły, klujący ból w okolicy mostka;
  • wrażenie ciasnoty w klatce piersiowej;
  • często promieniowanie bólu przez lewe ramie aż do małego palca.
  • niepokój, strach przed śmiercią;
  • chłodna, blada skóra, zimny pot;
  • czasem nudności i wymioty;
  • często nieregularny puls.

UDAR MÓZGU

  • mdłości;
  • nagłe występujące falowo, silne bóle głowy;
  • zaburzenia mowy;
  • porażenia dolnej części twarzy (czasem więc opadający kącik ust);
  • objawy porażenia ruchowego;
  • zaburzenie czucia po jednej stronie ciała;
  • utrata świadomości;

ZŁAMANIE PODSTAWY CZASZKI

  1. Krwawienie z rany po urazie lub w pobliżu miejsca urazu, oraz krwiaki widoczne na skórze, szczególnie wokół oczu (tzw. oczy szopa), za uchem czy w okolicy nasady nosa.
  2. Wyciek przezroczystej lub lekko krwiście zabarwionej treści z rany mogący świadczyć o uszkodzeniu opon mózgowych skutkującym wydobywaniem się płynu mózgowo-rdzeniowego z rany.
  3. Obrzęk tkanek wokół miejsca urazu – szczególnie wokół oczu i za uchem.
  4. Ból w miejscu urazu.
  5. Zaczerwienienie i podwyższona temperatura tkanek wokół miejsca urazu.

    Do objawów mniej oczywistych, niekoniecznie świadczących o współistniejącym złamaniu,ale mogących sugerować poważny uraz śródczaszkowy, należą:
  1. Ból głowy
  2. Nudności, wymioty
  3. Zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie)
  4. Zaburzenia równowagi
  5. Sztywność karku
  6. Zaburzenia reakcji źrenic na światło
  7. Splątanie
  8. Zaburzenia orientacji.

Pytania? Sugestie?

Odwiedź nas 🙂

Uszanowanko!

Ciasteczka i RODO

CIASTECZKA/COOKIES

Korzystając ze strony wyrażasz zgodę używanie plików cookie. Jeśli sobie tego nie życzysz, możesz wyłączyć tę opcję w swojej przeglądarce.

RODO

25 maja 2018 roku weszło w życie rozporządzenie RODO. Przypominamy więc o przetwarzaniu Twoich danych osobowych oraz zasadach, na jakich będzie się to odbywało. Szanujemy Twoją prywatność i kiedy wyrazisz zgodę to zakres naszych uprawnień pozostanie taki jak przed 25 maja. Nie zwiększy się. Twoje dane są u nas bezpieczne, a zgodę możesz wycofać w każdej chwili na podstronie polityki prywatności. Żeby zaakceptować warunki, zamknij to okno.